กูอยากให้ฮาจิอยู่กับนานะซังโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย
คนแต่งแม่งทำร้ายกุอ่ะ กุเครียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ชินด้วย เรลล่าอีก
แม่งแกล้งชินกุ ใจร้ายอ่า

ทำไมมันไม่ยุติธรรมเลยวะ
ไม่แปลกหรอก ที่ยอมทาคุมิอ่ะ

ทำไมต้องย้ายบ้านด้วยวะ
ทำไมไม่อยู่ 707

ฮาจิโกะไม่ได้ขี้อิจฉาซะหน่อย
ฮาจิโกะก้แค่อยากให้นานะซังสนใจตัวเองมากกว่ามิซาโตะ
ก็แค่นั้น

โชจิมีซาจิโกะ
จุนโกะก็มีแฟนแล้ว
นานะก้มีบลาส มีเรน
....
แล้วฮาจิล่ะ T^T

เรนตาย... ถ้าฮาจิโกะไม่ท้องกับทาคุมิ
มันจะเป็นยังไงวะ ระัหว่างฮาจิโกะกับนานาซัง
////////////เราชอบนะ *O*

กุชอบZayn malik แมร่งงงงงงงงงงงงงงง > <~

กอดดดดดดดด อยากกอด
ตัวอะไรก้ได้ > < กอดดดดดดดดดดดดด

555 ก็ได้แค่นี้แหละว่ะ กูมันคนอื่นพูดเหี้ยไรไม่ได้ แต่กูดีใจมากเลยที่เป็นแบบนี้กูสบายใจดี
แต่ตอนนี้ไอคนที่ชื่อว่า "เมย์" มันกลายเป็นคนเลว คนเหลวไหล คนที่พาลูกคนอื่นเค้าไปในทางที่เลวๆในสายตาพ่อแม่ลูกเค้าไปแล้ว เหอะ

แต้งแอดฮะ :)

กุไม่ชอบอยู่คนเดียว กุไม่ได้ชอบพูดคนเดียวนะ
แต่ถ้ากุไม่พิมอะไรออกมาบ้าง
จิตกุจะฟุ้งซ่าน คิดมาก...แล้วมันก้ลงเอยด้วยการร้องไห้ทุกครั้ง

กุปัญญาอ่อน - -*

มันมีอะไรบางอย่างค้างอยู่ในใจ...
แค่กูไม่รุ้ว่ามันคืออะไร แล้วก็ไม่รุ้จะหาคำตอบยังไง

มันไม่ได้มีปัญหาอะไรมากหรอก
มันแค่รุ้สึกหน่วงๆ หัวใจเต้นเร็ว หน้ามืด
ใจสั่น มือสั่น ตัวชา เสียการควบคุม หายใจผิดปกติ...
***********ไปตายเหอะ

ถ้ามึงยังไม่กล้า
มึงก้จงอย่าสงสัย ว่าทำไมมันไม่กล้า- -

สิ่งที่ไม่ชอบคือ เวลาที่เรามีปัญหา...
แต่ไม่รุ้จะไปหาใครมานั่งคุยด้วยดี?

เดี๋ยวก้ดีเองน่า ไม่มีอะไรหรอกน่า ช่างมันเหอะแก
--------------ใช่สิ มันไม่ใช่เรื่องของมึงนิ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

ซึน ซึน ซึน เควี้ย ซึนว่ัะ

กุรุ้สึกอึนและฟินมากขึ้นทุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...ทุกวัน
+ฆ่ากุเถอะนะ กุขอล่ะ

กูว่าแม่งมันจบตั้งแต่ัยังไม่ได้เริ่มแล้วแหละ
มันจบตั้งแต่เมื่อครึ่งปีที่แ้ล้วแล้วล่ะ

///////
เหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้น เราเคยถามกับตัวเองว่า มันทำยังงั้นทำไมวะ?
แต่พอมันย้อนกลับมาอีกครั้ง แต่บทที่กูได้รับมันเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปเป็นตัวละครที่เราไม่เคยเข้าใจ เมื่อเราได้รับบทนั้นมันทำให้เรารับรู้และเข้าใจอย่างลึกซึ้ง
ทำให้กูเข้าใจว่า*กูต้องการมากกว่านี้ ถ้าไม่ใช่แบบนี้กูก็ไม่เอา!*

ถ้ามึงสั่งข้า่ว แล้วได้ก๋วยเตี๋ยวมา
แต่มึงอยากกินข้าว ถึงมันจะทำให้มึงอิ่มเหมือนกันก็เหอะ
'แต่มันไม่ใช่ที่กูต้องการไง'

อิเห้

กูไม่ไหวแล้ว!

กูไม่ไหวแล้วนะ

ช่างแม่ง ไม่มีใครสนใจกุหรอกคนในห้องน่ะ